فرازهايي از دعای امام حسین(علیه السلام) در روز عرفه

فرازهايي از دعای امام حسین(علیه السلام) در روز عرفه

فرازهايي از دعای امام حسین(علیه السلام) در روز عرفه

دعای عرفه از جمله دعاهای مشهور امام حسین (علیه السلام) است. آن حضرت این دعا را در «عصر روز عرفه» در صحرای «عرفات» قرائت فرمودند.

امام حسین (علیه السلام) دعای عرفه را با این جملات  آغاز می فرماید:

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَیْسَ لِقَضَائِهِ دَافِعٌ وَ لاَ لِعَطَائِهِ مَانِعٌ وَ لاَ كَصُنْعِهِ صُنْعُ صَانِعٍ‏

ستایش مخصوص آن خدایى است كه هیچكس در عالم سر از حكم و فرمانش نتواند كشید و بخشش او را منع نتواند كرد و هیچ صانعى در آفرینش مانند صنع او پدید نتواند ساخت

وَ هُوَ الْجَوَادُ الْوَاسِعُ فَطَرَ أَجْنَاسَ الْبَدَائِعِ وَ أَتْقَنَ بِحِكْمَتِهِ الصَّنَائِعَ‏

و اوست بخشنده بى‏پایان و انواع بدایع مخلوقات را بیافرید و بحكمت بالغه صنایع را متقن فرمود

لاَ تَخْفَى عَلَیْهِ الطَّلاَئِعُ وَ لاَ تَضِیعُ عِنْدَهُ الْوَدَائِعُ

نه چیزى در جهان پدید آید كه از نظر عنایتش هرگز پنهان گردد و نه آنچه نزدش ودیعه نهند هیچگاه نابود شود

جَازِی كُلِّ صَانِعٍ وَ رَائِشُ كُلِّ قَانِعٍ وَ رَاحِمُ كُلِّ ضَارِعٍ‏

عمل هر كس را پاداش دهد و امور اهل قناعت را اصلاح كند به حال هر كس به درگاهش تضرع و زارى كند ترحم فرماید

وَ مُنْزِلُ الْمَنَافِعِ وَ الْكِتَابِ الْجَامِعِ بِالنُّورِ السَّاطِعِ‏

هر منفعت را به خلق او نازل گرداند چنانكه كتاب جامع را با نور علم و اشراق ایمان او نازل فرمود

وَ هُوَ لِلدَّعَوَاتِ سَامِعٌ وَ لِلْكُرُبَاتِ دَافِعٌ وَ لِلدَّرَجَاتِ رَافِعٌ وَ لِلْجَبَابِرَةِ قَامِعٌ‏

اوست كه دعاى بندگان را مستجاب مى‏گرداند و گرفتاریهایشان را دفع میكند و مقامشان را بالا میبرد و گردنكشان را سركوب میكند

فَلاَ إِلَهَ غَیْرُهُ وَ لاَ شَیْ‏ءَ یَعْدِلُهُ وَ لَیْسَ كَمِثْلِهِ شَیْ‏ءٌ

پس غیر آن ذات یكتا هیچ خدایى نیست و او را عدیل نباشد و مثل و مانند ندارد

وَ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

شنواى دعاى خلق و بیناى امور عالم است به دقایق اشیاء بصیر و آگاه است و بر هر چیز توانایى و قدرت كامل دارد

 سپس حضرت در ادامه چنین دعا می فرماید:

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی أَخْشَاكَ كَأَنِّی أَرَاكَ وَ أَسْعِدْنِی بِتَقْوَاكَ وَ لاَ تُشْقِنِی بِمَعْصِیَتِكَ وَ خِرْ لِی فِی قَضَائِكَ‏

اى خدا بمن آن مقام ترس و خشیت از جلال و عظمتت را عطا كن كه گویا تو را میبینم و مرا بتقوى و طاعتت سعادت بخش و بعصیانت شقاوتمند مگردان و قضا

وَ بَارِكْ لِی فِی قَدَرِكَ حَتَّى لاَ أُحِبَّ تَعْجِیلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لاَ تَأْخِیرَ مَا عَجَّلْتَ‏

و قدرت را بر من خیر و مبارك ساز تا در خوش و ناخوش مقدراتت آنچه دیر مى‏خواهى بر من زودتر دوست ندارم و آنچه زودتر مى‏خواهى دیرتر مایل نباشم

اللَّهُمَّ اجْعَلْ غِنَایَ فِی نَفْسِی وَ الْیَقِینَ فِی قَلْبِی وَ الْإِخْلاَصَ فِی عَمَلِی‏

خدایا مرا به بى‏نیازى در نفس و یقین در قلب و اخلاص در عمل

وَ النُّورَ فِی بَصَرِی وَ الْبَصِیرَةَ فِی دِینِی وَ مَتِّعْنِی بِجَوَارِحِی وَ اجْعَلْ سَمْعِی وَ بَصَرِی الْوَارِثَیْنِ مِنِّی‏

و نور در چشم و بصیرت در دین عطا فرما و به اعضاء و جوارحم بهره‏مند كن و گوش و چشم را دو وارث من گردان

وَ انْصُرْنِی عَلَى مَنْ ظَلَمَنِی وَ أَرِنِی فِیهِ ثَارِی وَ مَآرِبِی وَ أَقِرَّ بِذَلِكَ عَیْنِی‏

و بر هر كس به من ظلم مى‏كند مرا یارى فرما و انتقام و تسلطم را نمودار ساز و بدان تسلط بر ظالم مرا دلشاد گردان

اللَّهُمَّ اكْشِفْ كُرْبَتِی وَ اسْتُرْ عَوْرَتِی وَ اغْفِرْ لِی خَطِیئَتِی وَ اخْسَأْ شَیْطَانِی‏

اى خدا تو غمهایم برطرف و عیبهایم مستور ساز و از خطاهایم درگذر و شیطانم را بران

وَ فُكَّ رِهَانِی وَ اجْعَلْ لِی یَا إِلَهِی الدَّرَجَةَ الْعُلْیَا فِی الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى‏

و ذمه‏ام (از هر حقوق) برهان و اى خداى من در دنیا و آخرت به من عالیترین درجه را عطا فرما

 

 

حضرت امام حسین (علیه السلام) در ادامه دعای عرفه، خداوند را اینگونه توصیف می فرماید:

أَنْتَ الَّذِی مَنَنْتَ أَنْتَ الَّذِی أَنْعَمْتَ أَنْتَ الَّذِی أَحْسَنْتَ أَنْتَ الَّذِی أَجْمَلْتَ‏

تویى كه عطا فرمودى تویى كه نعمت دادى تویى كه احسان كردى تویى كه نیكویى كردى

أَنْتَ الَّذِی أَفْضَلْتَ أَنْتَ الَّذِی أَكْمَلْتَ أَنْتَ الَّذِی رَزَقْتَ أَنْتَ الَّذِی وَفَّقْتَ‏

تویى كه فضل و كرامت فرمودى تویى كه (لطف را) كامل گردانیدى تویى كه روزى بخشیدى تویى كه توفیق دادى

أَنْتَ الَّذِی أَعْطَیْتَ أَنْتَ الَّذِی أَغْنَیْتَ أَنْتَ الَّذِی أَقْنَیْتَ أَنْتَ الَّذِی آوَیْتَ أَنْتَ الَّذِی كَفَیْتَ‏

تویى كه به خلق عطا فرمودى تویى كه فقیر را غنى ساختى تویى كه سرمایه دادى تویى كه پناه دادى تویى كه امور بندگانت را كفایت كردى

أَنْتَ الَّذِی هَدَیْتَ أَنْتَ الَّذِی عَصَمْتَ أَنْتَ الَّذِی سَتَرْتَ أَنْتَ الَّذِی غَفَرْتَ‏

تویى كه هدایت كردى تویى كه خوبان را عصمت از گناه كرامت كردى تویى كه گناهان را مستور ساختى تویى كه گناهان را آمرزیدى

أَنْتَ الَّذِی أَقَلْتَ أَنْتَ الَّذِی مَكَّنْتَ أَنْتَ الَّذِی أَعْزَزْتَ أَنْتَ الَّذِی أَعَنْتَ‏

تویى كه عذر گناهان را پذیرفتى تویى كه تمكن و جاه بخشیدى تویى كه عزت و جلال دادى تویى كه اعانت فرمودى

أَنْتَ الَّذِی عَضَدْتَ أَنْتَ الَّذِی أَیَّدْتَ أَنْتَ الَّذِی نَصَرْتَ أَنْتَ الَّذِی شَفَیْتَ‏

تویى كه مدد فرمودى تویى كه تأیید توانایى دادى تویى كه یارى فرمودى تویى كه بیماران را شفا دادى

أَنْتَ الَّذِی عَافَیْتَ أَنْتَ الَّذِی أَكْرَمْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَیْتَ‏

تویى كه عافیت بخشیدى تویى كه اكرام فرمودى تویى كه برترى دادى

 

 

ارسال نظر

با ما در ارتباط باشید

برای اطلاع از مطالب جدید لطفا در خبرنامه سایت عضو شوید...